Eindelijk was het zover en gingen we een week naar Odergopom om tussen de trybal stammen te leven. Dit zijn de eerste mensen die in India kwamen en opgroeiden in de bergen. Eenmaal aangekomen in de `priesthouse´ (als we ergens verblijven, verblijven we meestal bij priesters en nonnen), kwamen we erachter dat de priester helemaal niet aanwezig was die week en werd ons verteld dat we een week later terug moesten komen. Dus we verbleven één dag en gingen de volgende dag weer (3 uur rijden) terug naar Mosavadi om onze eigen dingen af te maken.

Deze ene dag zijn we met een toekomstige priester en Radji naar een waterval gegaan in de bergen. Het was erg mooi! Er waren veel lokale jongens aan het zwemmen en zuipen. Harm voelde zich geroepen om ook even in het water te plonsen, maar dat was voor korte duur want hij voelde glibberige dingen aan zijn voeten vastplakken. Dus ging hij aan de zijkant op een rotsje staan waar opeens heel veel jongens hem gingen omhelzen en betasten. Allemaal voor de foto´s. Esther die een eindje verder op een rotsje stond, stond erbij en keek erna :p Toen ze allemaal klaar waren met Harm, kwamen ze naar Esther die nog nooit zo vaak op een foto heeft gestaan als toen. Het werd Radji allemaal iets te spannend en sleurde Esther mee over de rotsen, rennend naar beneden waar Esther op de motor moest springen en snel over de hobbelige bergweg uit de jungle moest. (Ze zijn hier nogal beschermend) Ondertussen stond Harm daar nog in zijn onderbroekje. Na weer een mooi avontuur keerden zij terug naar Mosavadi.

Na een week onze eigen dingen hebben gedaan was de verjaardag van Divia (het kindje dat bij ons woont). Wij hebben haar verjaardag een Nederlands tintje gegeven. We hebben slingers opgehangen, de stoel versierd met ballonnen en een verjaardagsmuts gemaakt. Divia was helemaal Happy! Er kwam veel bezoek die dag en op het eind van de dag gingen we met z´n allen zwemmen in de `Well´, inclusief 3 priesters die als enige eigenlijk goed konden zwemmen. Na deze verfrissende duik gingen we dan eindelijk echt op weg naar Odergopom.

De eerste dag in Odergopom kregen we een rondleiding in de school, kerk, klooster en weeshuis. We zagen en hoorden die dag dingen die voor ons moeilijk en minder leuk te bevatten zijn. Dingen over armoede en rechtvaardigheid, maar ook dit hoort bij de ervaring.

De tweede dag hebben we een mega grote, super duper berg beklommen. Na een tocht van uren stijl naar boven lopen op een weg die eigenlijk niet bestaat, kwamen we eindelijk op het topje van de berg aan! Hier wonen de trybal stammen afgezonderd van het leven onder aan de berg. Ze hebben geen elektriciteit, maar wekken energie op via solar schermen. De regering geeft elk gezin een solar scherm zodat ze iets hebben aan de televisie die ook in elk huis één te vinden is. De regering geeft elk gezin in India een telvisie, zodat ze op de hoogte blijven van de situatie in de wereld en zichzelf ontwikkelen. Soms komen we binnen in huisjes (takken hutjes) van de armste mensen en hebben zij niets anders dan een televisie in het kleine vertrekje, dat is erg apart voor ons. Na 2 dorpjes bezocht te hebben gingen we weer naar beneden. Nadat Esther eerst 3 keer op haar knieën naar beneden geschoven is, kwam ze bij Harm aan die al wat voorop liep en aan het zwemmen was met een man in een lendenlapje. Harm voelde weer beestjes aan zijn voeten vast zuigen en ontdekte dit keer dat het kleine visjes waren. Zo´n visjes die je dode huidcellen op eten en je wondjes schoonmaken.

De 3de dag gingen we naar een grote dam, met geweldig mooie beelden, kleurrijke omgeving en heel veel apen, apenheul is er niets bij! Esther heeft op een olifant gereden en Harm heeft geflirt met Adam en Eva ;) We zijn ook nog naar een krokodillen boerderij geweest, waar wel 100den krokodillen zaten. De muurtjes waren erg laag en we hoorden dat er wel eens armen afgebeten waren.

Een van de volgende dagen gingen we met de auto naar een berg waar we echt in de wolken zaten. We hebben daar een romantisch boottochtje gemaakt in de regen op een groot meer en zijn daarna naar een convent (klooster) gegaan waar we heerlijke groetensoep van `knorr´ kregen! Voor Radji was het een minder leuke tocht, omdat hij de hele dag auto ziek was. En ja, 3 uur lang haarspeld bochten bevorderen het autoziek gevoel niet echt.

Een dag later zijn we naar het `kings Fort´ gegaan. Ook dit was weer een paar uur klimmen en de spierpijn die we nu hebben was echt de moeite waard! Het uitzicht deed ons denken aan `juresic park´, `lord of the rings´ en de droomvlucht van de Efteling. Toen we weer naar het priesthouse gingen stopten we nog even om door een kleine tempel door te tijgeren, want volgens de Hindoe´s is dat goed voor de gezondheid. Ook al zijn we tijdens het tijgeren lek gestoken door een twingtigtal muggen. Maar het was een grappige ervaring!

Toen was het alweer zondag en zat de week in Odergopom er bijna op. Zoals gewoonlijk moesten we natuurlijk eerst naar de kerk en werd Esthers haar gedaan zoals de vrouwen het droegen in de jaren 50. Na de mis werden we opeens naar voren geroepen en moesten we op een campingstoeltje voor het altaar gaan zitten. 200 ogen keken naar ons. We voelden ons eerste instantie erg ongemakkelijk.
De priester bedankte ons voor alles en we werden geëerd met een hele grote bloemenkrans. Als klapper op de vuurpeil kregen we ook nog ieder een cadeau. Esther kreeg een `Sari´ (jurk/omslagdoek) en Harm en `Totti´ (rokje :p).

Vanuit Odergopom werden we opgehaald met de motor en reden we meteen door naar een christelijke bruiloft, waarvoor we uitgenodigd waren maar eigenlijk eigenlijk niet wisten wie ging trouwen. We waren echte wedding crashers! Onderweg nog even gestopt om een kitsch cadeau te kopen (Harm´s huis is er echt niets bij). Denk aan de binnenkant van een caravan van een woonwagen kamp en dan X 10. Aangekomen bij de kerk, voor de zoveelste keer in een rodenmierennest gestaan met onze slippertjes. Daarbij begon de meeligheid, die de rest van de avond voortduurde.
Na één uur vertraging begon de mis dan eindelijk! Natuurlijk vielen we als blankies weer erg op. Dus ook de cameraman inclusief bouwlamp kwam al snel onze richting uit om ons vast te leggen op de film. Onze ogen zijn niet te zien op de film omdat we die vanwege het felle licht van de bouwlamp niet open konden houden. Toen we weer uit beeld waren begon de slappe lach, die we de hele avond hielden.

Na de mis was er een receptie en tevens werd de vreetschuur geopend. Stel je een Duits Oktoberfest voor, maar dan in plaats van pullen, bananenbladeren, dan heb je het goede beeld. Er waren wel 700 man in de receptiezaal en vreetschuur. Omdat het dus erg druk was werd voor ons eten in een doos gestopt en gingen we naar een priesthouse in de buurt om te dineren.
Eenmaal daar aangekomen kwamen we terecht bij twee jonge priesters die al redelijk wat gedronken hadden. De regels van de priesters zijn hier niet altijd helemaal te volgen want Esther had sjans van een priester die nog steeds aan het wachten is op een soort van date.

Het huwelijk waar we zijn geweest was een `arranged marriage´. Ze hebben dus niet voor elkaar gekozen maar de familie kiest, dit heeft te maken met het kastensysteem. Aankomende woensdag gaan we naar een `law´ marriage. Nu zullen we even de titel uitleggen. We gaan woensdag naar een `love marriage´. Maar de mensen in India kunnen de `V´ niet uitspreken en zeggen dus `law´. Afgelopen week is Esther er pas achter gekomen dat `law marriage´ niets met de wet te maken heeft zoals ze eerst dacht, maar dat het dus gewoon `love´ betekend! Harm had deze link al eerder gelegd.

We law You!

Groetjes,
Harm & Esther