We zitten nu twee weken hier in India en het houd maar niet op, met alle nieuwe, voor ons wat vreemde gewoontes. We zullen eens proberen om weer wat eravaringen met jullie te delen.

Zondag zijn we naar de kerk geweest. Esther in een sari en Harm in een pantalon en blousje. We konden van de hele mis niet veel verstaan maar deden maar gezellig mee. Mannen en vrouwen zitten appart en worden gescheiden door een pad. Op een gegeven moment werden wij geroepen en moesten via het pad naar het altaar lopen. Daar werden we gehuldigd. Er werd een sjaal om ons heen geslagen en hard geaplaudiceerd. Daarna liepen wij weer terug naar onze plek met de mooie sjaals om. Iedereen moest om ons lachen. Even later kwamen we erachter dat we de sjaal na het omdoen meteen zelf weer af moesten doen en opvouwen. We hadden dus voor wat entertainment gezorgd in de kerk, zonder dat we het door hadden.

We hebben onze eerste dagen als juf en meester erop zitten. Voor de eerste les hadden we van alles voor bereid. Verschillende spelletjes en stukjes uit het leerboek van de kinderen. Om 9 uur begint de school. Als eerste gaan alle kinderen in rijtjes staan voor een soort podium. Ze moeten eerst patroeieren (net zoals in het leger) daarna worden er samen liederen gezongen en wordt het nieuws doorgenomen van die dag. De eerste ochtend dat wij erbij waren moesten wij op het podium komen. Esther gaf een geweldige speach weg en we werden weer gehuldigd. Er werd weer een sjaal om ons heen gedaan. Dit keer deden we de sjaal wel af.

Onze eerste les begon. Er zitten zon 30 kinderen in de klas, waarvan 9 meiden. De meiden zitten apart. We begonnen ons voor te stellen en begonnen met een doorgeef telefoon spel. Wanneer een kind de telefoon vast hadden gingen ze in gesprek met ons over hun hobby´s etc. Tenminste dat was de bedoeling. We kwamen erachter dat ze ons totaal niet begrepen. Sommige kregen wel wat mee maar erg weinig. Door middel van improvisatie en andere hulpmiddelen kregen we het toch nog een beetje voor elkaar om een leuke les neer te zetten. Daarna liet een andere docent ons weten dat hun engels veel lager is dan dat ze moeten kunnen. Dit komt omdat de regering een nieuw leer niveau en methode heeft ingesteld. De klas die wij les moeten geven, zijn in een keer overgegaan op deze methode en zouden dus uit het niets opeens engels moeten kunnen. Tijdens de lespauzes merkten we dat de kleuters al beter engels spreken, dat komt omdat zij nu bezig zijn met de beginsels van die nieuwe methode. We zijn nu maar elke keer dingen aan het bedenken die misschien wel te bereiken zijn en proberen dit op een speelse en creatieve manier over te brengen.

Het eerste weekend zijn we met de mannen (vrienden van Selvan) eerst naar trinomoly geweest. Een erg religeus plaatsje met veel verschillende tempels. Op straat kwamen we een verfpoeder gevecht tegen en andere rituelen. We bezochten in sneltreinvaart een hele grote tempel waar we weer verschillende rode en witte stippen op ons gezicht kregen. Iets later op de dag zijn we naar een bijzondere tempel van een hindoe dude geweest. Zat vol met apen en pauwen. Daar zagen we voor het eerst andere blanken. Nu zaten wij die andere blanken steeds aan te staren in het mom van “wow die zijn ook blank”. In die tempel hebben we efkes gemediteerd en van allerlei goden, hoofd knikjes gegeven.

Een paar dagen later hebben we Pondicery bezocht. Dit was ook weer een avontuur. Zoals gewoonlijk stapten we met z´n drieen op de motor. Na hevige regenval ging de net gerepareerde motor weer stuk. De vrienden van Selvan hebben ons opghaald en zijn met ons verder gereden naar Pondicery. Harm vond het erg leuk! Hij ging n.l. met 140 km per uur, in zijn korte broek, zonder helm, over de hobbelige snelweg waar geiten en koeien overheen lopen. Het leek meer op motorrace. Na 5 uur reizen (eigenlijk 2 uur) eindelijk aangekomen in eens iets minder proper hotel met 4 heerlijke plakbedden. Uiteindelijk zijn we naar zee geweest, waar Esther bedekt moest zwemmen. Voor de rest vooral de hotelkamer gezien, omdat mannen hier vaak samen naar toe gaan om alcohol te nuttigen en te eten en even hun sores te vergeten, het was erg gezellig.

Grappige bijkomstigheid:
In de avond vroeg een van de vrienden, Harm mee voor een blokje om. Harm was wel nieuwsgierig naar het stadsleven in de nacht en besloot mee te gaan. De straten waren leeg op een paar slapende mensen onder een kleedje na. Opeens kreeg Harm wat `spouw´ tabac onder zijn lippen geduwd en werd zijn hand vastgepakt. Harm liep nu samen hand in hand met een India dude.Voor Harm was dit eerste instantie erg ongemakkelijk, maar vond al snel uit dat de India dude geen bijbedoelingen had. Want we hebben ondervonden dat lichamelijk contact onder mannen hier als vriendschappelijk word gezien. Harm is er ondertussen al aan gewent geraakt en doet maar vrolijk mee.

Afgelopen dagen zijn we in Vallore geweest waar we een fort en een gouden tempel hebben gezien, met weer boordenvol kitsch maar wel erg mooi. Ook hebben we hier onze eerste nachten op de tegelvloer doorgebracht wat toch wel wat verschildde van onze plank bedden waar we normaal op slapen.

Feestdagen feitjes:

- Elke dag is er bijna wel een
- Divali is een soort oudjaarsavond, met heel veel vuurwerk
- Esther heeft een schroeivlek in haar broek en haar
- Alle kinderen mogen hier met het grofste vuurwerk spelen
- Bij feestdagen is iedereen vrij
- Hierdoor kun je een fijne lesplanning wel vergeten
- Cadeaus worden pas later uitgepakt
- Na elk feestje staan onze buikjes strak
- De alcohol doet ons lekker slapen

Morgen zijn we weer vrij want dan is er een feest om de doden te herdenken. Hierover later meer.

Tjow tjow,

Harm & Esther